Ο πολύπαθος Πηνειός έχει τώρα ΚΑΙ πετρέλαιο!

Μας τηλεφώνησαν κάποια στιγμή το πρωί της Παρασκευής.
-Ελάτε, στον Πηνειό υπάρχει μια μεγάλη πετρελαιοκηλίδα. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό.
Για να είμαι ειλικρινής δεν μου φάνηκε σοβαρό το θέμα. Πετρελαιοκηλίδα στον Πηνειό; Μάλλον επηρεάστηκαν από την BP και τον κόλπο του Μεξικό. Εν πάση περιπτώσει, υποσχεθήκαμε να πάμε αμέσως μετά την συνάντησή μας με το Νομάρχη Μαγνησίας. Στη 1:15 το μεσημέρι ξεκινήσαμε και μετά περίπου μισή ώρα είχαμε φτάσει στο χώρο όπου θα βρίσκαμε την πετρελαιοκηλίδα. Η εικόνα που αντικρίσαμε καθώς κατηφορίζαμε το χωματόδρομο προς την κοίτη του ποταμού και τη ράμπα που συνδέει τους οικισμούς Δασοχωρίου και Κουλουρίου ήταν η παρακάτω
Το μαύρο σημάδι στο κέντρο της φωτογραφίας και η έντονη μυρωδιά πτητικού υδρογονάνθρακα δεν άφηναν καμιά αμφιβολία: ναι, είχαμε να κάνουμε με κάποιου είδους πετρελαιοκηλίδα. Κάποιος είχε παροχετεύσει μέσα στο ποτάμι σημαντική ποσότητα πετρελαιοειδούς που είχε εξαπλωθεί σε μήκος δεκάδων μέτρων από όσα μπορούσαμε να δούμε από το σημείο όπου βρισκόμασταν και έφτανε τουλάχιστον μέχρι το (παράνομο) πρόχειρο φράγμα που κατασκευαζόταν την στιγμή εκείνη μέσα στην κοίτη του Πηνειού. Η ποσότητα της ουσίας ήταν τέτοια που μας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν ένα ατύχημα που είχε σαν αποτέλεσμα να πέσουν στο ποτάμι μερικά έστω βαρέλια πετρελαίου ή πίσσας, αλλά ότι υπήρχε κάποια πηγή συνεχούς παροχέτευσης μεγάλης

ποσότητας από την ουσία. Στην περιοχή, μαζί μ’ εμάς ήταν και κλιμάκιο υπαλλήλων της Νομαρχίας χωρίς εξοπλισμό ούτε διάθεση για δειγματοληψία. Από ότι μάθαμε το κλιμάκιο είχε αρκετή ώρα εκεί. Αποφασίσαμε να ελέγξουμε το χώρο με σκοπό να εντοπίσουμε (αυτονόητο) την πηγή της επικίνδυνης για τη ζωή στο ποτάμι ρύπανσης. Η εικόνα του ποταμού που αντικρίσαμε από το ύψος της όχθης απεικονίζεται στην τρίτη φωτογραφία
Φαίνεται καθαρά πως η ουσία έχει απλωθεί σε όλο σχεδόν το σώμα του ποταμού. Ύστερα από μερικά μέτρα και αφού διαπιστώσαμε ότι στην αριστερή κοίτη θα ήταν αδύνατο να προχωρήσουμε, μεταφερθήκαμε απέναντι. Περπατήσαμε το ποτάμι για περίπου 4 χιλιόμετρα αναζητώντας την πηγή της ρύπανσης. Διαπιστώσαμε ότι τα τραύματα στο σώμα του ποταμού δεν ήταν μόνο τα προφανή. Αμμοληψίες με το πρόσχημα της διευθέτησης της κοίτης ακριβώς πάνω σ’ έναν μαιανδρισμό. Μια φανταστική αμμώδης παραλία μέσα σ’ ένα παραποτάμιο δάσος περίπου 100 στρεμμάτων δίπλα στο Δασοχώρι; Ναι! Α! και το μισό δάσος, καμένο είτε από καταπατητές είτε από κτηνοτρόφους. Φυσικά, σκουπίδια παντού! Κι εκεί δίπλα να δουλεύει το μηχάνημα για την ανακατασκευή του παράνομου φράγματος του ΤΟΕΒ Πηνειού! Και στην απέναντι μεριά, στην δεξιά όχθη, από την μεριά του Κουλουρίου, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα… Δέντρα κομμένα με τις ρίζες καμένες ώστε να μην ξαναφυτρώσουν, τα πάντα καμένα και οργωμένα. Οι καταπατητές σε πλήρη δράση πάνω στην όχθη του ποταμού λίγα μόλις χιλιόμετρα από την πόλη της Λάρισας. Εικόνες ντροπής.

Φτάσαμε περπατώντας μέσα από σκουπίδια, στάχτες, μπάζα, αποκαΐδια μέχρι το αντλιοστάσιο του ΤΟΕΒ χωρίς να καταφέρουμε να εντοπίσουμε τίποτα. Στο μεταξύ διάστημα, την όλη μας προσπάθεια παρακολουθούσαν μέσα από το αυτοκίνητό τους την περισσότερη ώρα τα μέλη του κλιμακίου της Νομαρχίας. Λόγω της ποσότητας των καυσίμων, και επειδή γνωρίζαμε ότι κάπου εκεί υπάρχει αγωγός καυσίμων του στρατού, φροντίσαμε να ειδοποιηθεί. Περπατώντας προς τα πίσω ξανά και μετά από μερικές εκατοντάδες μέτρα επιτέλους βρήκαμε τον αγωγό!
Μέλος του συλλόγου κατέβηκε την απότομη όχθη μέχρι το επίπεδο του αγωγού και φωτογράφισε το εσωτερικό του, όπου φαίνεται καθαρά ότι από εκεί μεταφέρθηκαν οι υδρογονάνθρακες στο ποτάμι.
Ειδοποιήσαμε τόσο το κλιμάκιο της Νομαρχίας όσο και το στρατό που είχε ήδη φτάσει στην περιοχή και τους καλέσαμε να κατέβουν στην όχθη. Ο υπάλληλος της Νομαρχίας μας δήλωσε ότι ο ίδιος γνώριζε την ύπαρξη του αγωγού ο οποίος ανήκε σε εταιρεία επεξεργασίας ζωικών λιπών και αποτελούσε την έξοδο της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων της βιομηχανίας. Προφανώς, κάποιοι καθάρισαν δεξαμενές καυσίμων και χρησιμοποίησαν
τον αγωγό για να μεταφέρουν τους ρύπους στο ποτάμι. Αφού είχαμε και τις μαρτυρίες τόσο του στρατού όσο και του κλιμακίου της Νομαρχίας, ζητήσαμε από τον υπάλληλο της Νομαρχίας να καλέσει την αστυνομία ώστε να συλλάβει τον υπεύθυνο της βιομηχανίας και να δικαστεί με την αυτόφωρη διαδικασία. Μετά την άρνησή του να το κάνει, καλέσαμε εμείς την αστυνομία. Κι ενώ το κλιμάκιο της νομαρχίας πήγαινε στις εγκαταστάσεις της βιομηχανίας, οι στρατιώτες ζήτησαν να τους οδηγήσουμε σε σημείο της κοίτης όπου η συγκέντρωση της ουσίας ήταν μεγάλη. Τους οδηγήσαμε στη ράμπα που ενώνει το Κουλούρι με το Δασοχώρι από όπου πήραν δείγματα.

Στην επιστροφή μας, μετά από 15-20 λεπτά, συναντήσαμε το περιπολικό της αστυνομίας και μαζί πήγαμε ως τη βιομηχανία όπου έκπληκτοι διαπιστώσαμε ότι και το κλιμάκιο της Νομαρχίας είχε φύγει αλλά και η βιομηχανία είχε εκτάκτως κλείσει! Το έκτακτο του κλεισίματος το βεβαίωσε και οδηγός φορτηγού που κατέφθασε εκείνη τη στιγμή με σκοπό να ξεφορτώσει πρώτες ύλες όπως έκανε κάθε Παρασκευή «τέτοια ώρα, ίσως και αργότερα» όπως δήλωσε παρουσία και των αστυνομικών. Τότε συνειδητοποιήσαμε πόσο λάθος ήταν να συνοδεύσουμε όλοι μας τους στρατιώτες στο σημείο δειγματοληψίας και να μην μείνει ένας έστω πίσω.

Ως Εδω! Να μπει ένα τέλος στη βία!

Επειδή θεωρούμε ότι οι πολίτες έχουμε υποχρέωση να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα κατά της βίας που έκοψε το νήμα της ζωής από ένα παιδί 15 μόλις χρονών. Επειδή για μια σειρά χρόνων έχουμε γίνει μάρτυρες παρόμοιων περιστατικών παράλογης βίας που είτε σκότωσε είτε τραυμάτισε συμπολίτες μας. Επειδή πιστεύουμε ότι η βία δεν είναι η απάντηση όποια κι αν είναι η ερώτηση. Επειδή πιστεύουμε ότι τα γκαζάκια είναι για καφέ και όχι για αποστολή μηνυμάτων. Επειδή η καθολική και απερίφραστη καταδίκη οδηγεί στην απομόνωση και την απαξίωση την φιλοσοφία της δύναμης και της βίας:

Καλούμε όλους τους πολίτες την Τρίτη 30 Μαρτίου 2010, στις 20:00 το βράδυ στην πλατεία Ταχυδρομείου σε μιαν αλλιώτικη διαμαρτυρία. Δεν θέλουμε πανό, δεν θέλουμε μεγάφωνα. Πάρτε ένα κεράκι κι ελάτε να σταθούμε όλοι μαζί και να απαιτήσουμε να μην υπάρξει άλλος νεκρός. Ελάτε να στείλουμε τη δική μας προκήρυξη.

To ΥΠΕΚΑ βάζει τέλος στο pet-coke ;

Παρακολουθήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών σχετικά με την υπόθεση της αέριας ρύπανσης και της ανεξέλεγκτης καύσης επικίνδυνων υλικών από βιομηχανίες της περιοχής. Η τελευταία πυρκαγιά στον αύλειο χώρο της TERRA A.E. – ΒΙΟΚΕΡΑΛ πυροδότησε μια σειρά αλυσιδωτών εκρήξεων που οδηγούν κατά τα φαινόμενα σε οριστική λύση ένα πρόβλημα που ταλανίζει την περιοχή από το 2002. Σαν σύλλογος, έχουμε κάθε λόγο να αισθανόμαστε δικαιωμένοι μετά την εκδήλωση της πρόθεσης από πλευράς του ΥΠΕΚΑ για παύση της χρήσης του πετ-κοκ ως καυσίμου τουλάχιστον στα κεραμοποιεία. Το ίδιο δικαιωμένοι πρέπει να αισθάνονται όλοι όσοι πάλεψαν όλα αυτά τα χρόνια για την επίτευξη του κοινού στόχου: πρόσωπα, συλλογικότητες, μαζικοί φορείς, άνθρωποι της αυτοδιοίκησης, βουλευτές, το σύνολο σχεδόν της πόλης. Δεν είναι ώρα να απονείμουμε μπράβο στον καθένα ξεχωριστά που πρόσφερε πολύ ή λίγο ούτε να απευθύνουμε μομφές σε όσους στάθηκαν απέναντι, λοιδόρησαν, κορόιδεψαν ή αδιαφόρησαν για τον αγώνα μας. Ας γίνει απλά συνείδηση ότι όταν η προσπάθεια είναι μαζική, όταν υπάρχει επιμονή στο στόχο πολλά μπορούμε να πετύχουμε.

Πιστοί σε αυτό το πνεύμα που μας διακρίνει τα δύο χρόνια της δράσης μας, είμαστε υποχρεωμένοι να υπενθυμίσουμε:

Το μόνο αποτελεσματικό όπλο στα χέρια της πολιτείας και των πολιτών απέναντι στη ρύπανση είναι ο έλεγχος. Έλεγχος συνεχής, αυστηρός, δίκαιος, ουσιαστικός. Ο έλεγχος απαιτεί ελεγκτικούς μηχανισμούς είτε σε περιφερειακό είτε σε κεντρικό επίπεδο, καλά στελεχωμένους, εξοπλισμένους με θεσμοθετημένες αρμοδιότητες, ευέλικτους στην ελεγκτέα ύλη. Απαιτεί την ύπαρξη εξοπλισμού διεξαγωγής μετρήσεων ή δειγματοληψίας. Απαιτεί την θεσμοθέτηση απλών και εύκολων στον έλεγχο περιβαλλοντικών όρων. Απαιτεί πολύ καλή νομική υποστήριξη των ελεγκτικών μηχανισμών, συνεχή επιμόρφωση και επιβράβευση του έργου τους.

Προς την κατεύθυνση αυτή, έπ’ ουδενί συμβάλλει η πολυδιάσπαση, η αλληλοκάλυψη αρμοδιοτήτων, η πολυνομία. Η πολιτεία θα πρέπει να φροντίσει με μια σειρά νομοθετικές παρεμβάσεις ή υπουργικές αποφάσεις να βάλει τάξη σ’ αυτό το κομμάτι της ώστε να έχουμε γρήγορους, ποιοτικούς και αποτελεσματικούς ελέγχους.

Τέλος, χαιρετίζουμε την έστω όψιμη – με καθυστέρηση 6 χρόνων – απόφαση να ικανοποιηθεί το αίτημα των φορέων της πόλης για εγκατάσταση μονάδας μέτρησης της αέριας ρύπανσης στην περιοχή του Ομορφοχωρίου. Είναι κι αυτό μια θετική εξέλιξη. Ελπίζουμε, κάποια στιγμή ο Δήμος να αποφασίσει και να μοιραστεί με τους πολίτες τα αποτελέσματα των μετρήσεων που έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα. Χαιρετίζουμε επίσης την διαπίστωση της ανάγκης για την διεξαγωγή μελέτης εξέλιξης των ασθενειών που σχετίζονται με το αναπνευστικό ή άλλες ασθένειες στην πόλη και τα περίχωρά της. Ελπίζουμε κάποια στιγμή στο μέλλον να περάσουμε από τις διαπιστώσεις στην ίδια τη μελέτη.

Ένοχοι…

Ένοχοι όσοι ενέκριναν την χρήση ως καυσίμου, ενός υλικού ύποπτου για αρνητικές δράσεις στην υγεία των πολιτών και την ισορροπία του περιβάλλοντος.
Ένοχοι όσοι επέβαλαν όρους των οποίων την εφαρμογή και τήρηση δεν μπορούσαν να ελέγξουν.
Ένοχοι όσοι άφησαν τη βιομηχανία να λειτουργεί παρά τη μη τήρηση μιας σειράς από τους όρους που της επιβλήθηκαν.
Ένοχοι όσοι μετέτρεψαν το πιλοτικό πρόγραμμα σε τακτική καύση παρά τη μη τήρηση των όρων του πιλοτικού.
Ένοχοι όσοι στρέβλωσαν τον ανταγωνισμό
Ένοχοι όσοι αφαίρεσαν έσοδα από το ελληνικό δημόσιο επιτρέποντας τη χρήση ρυπογόνων υλικών ως καυσίμων χωρίς όμως δασμούς καυσίμων.
Ένοχοι όσοι διεύρυναν τη χρήση του πετ-κοκ και από άλλες βιομηχανίες.
Ένοχοι όσοι επέτρεψαν τη χρήση λυματολάσπης και “εναλλακτικών καυσίμων” από καραμπινάτους και υπότροπους ρυπαντές.
Ένοχοι όσοι ξαναστρέβλωσαν τον ανταγωνισμό.
Ένοχοι όσοι ελέγχουν τόσα χρόνια χωρίς να αλλάζει στην ουσία τίποτα
Ένοχοι όσοι πάνε να ελέγξουν κι όταν βρίσκουν την πόρτα κλειστή, φεύγουν για να επιστρέψουν με ραντεβού.
Ένοχοι όσοι ελέγχουν μια επιχείρηση και δεν ξεχωρίζουν το πετ – κοκ απ΄τη λυματολάσπη.
Ένοχοι όσοι ξαναπάνε για έλεγχο, βλέπουν την παρανομία αλλά ό,τι κι αν κάνουν δεν έχει αποτέλεσμα
Ένοχοι όσοι παρά την πρόσφατη ελεγκτική τους γκάφα, δεν βλέπουν το βουνό των σκουπιδιών που πήρε φωτιά πρόσφατα
Ένοχοι όσοι με την αδιαφορία τους, τον ωχαδερφισμό τους, την πολιτική ή κομματική τους ιδιοτέλεια, άφησαν μια επιχείρηση να αποθρασυνθεί.
Ένοχοι όσοι ακούν για ρύπανση και δεν εγκατέστησαν έναν (1) σταθμό μέτρησης στην επίμαχη περιοχή.
Ένοχοι όσοι ακούν για αυξημένα περιστατικά καρκίνου στην επίμαχη περιοχή και δεν έκαναν μια έρευνα.
Ένοχοι όσοι πολιτικοί ασκούν εξουσία της οποιασδήποτε βαθμίδας και τόσα χρόνια σφυρίζουν αδιάφορα ρίχνοντας ο ένας τις ευθύνες στον άλλον.
Ένοχοι ακόμα κι οι πολίτες που δεν αντέδρασαν.
Ένοχοι κι οι εργαζόμενοι που υπερασπίστηκαν τη ρύπανση.

Όταν όλοι είναι ένοχοι, κανείς δεν είναι ένοχος….

Επιτέλους, ας μπεί τέρμα σ’ αυτή την ασυδοσία ΤΩΡΑ.

Επιτέλους η επίσημη πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της και να σταματήσει να κρύβεται πίσω από το ποιός είναι αρμόδιος να ελέγξει, να επιβάλλει ποινές, να τιμωρήσει: Αυτό δεν αφορά τους πολίτες! Οι πολίτες θέλουν να βλέπουν την παρανομία να τιμωρείται!

Επιτέλους, όταν κάποιος δεν τηρεί τους όρους αποθήκευσης της λυματολάσπης, να μην του επιτρέπεται να καίει λυματολάσπη! Απλό και λογικό.
Επιτέλους, όταν κάποιος δεν τηρεί τους όρους αποθήκευσης του πετ-κοκ, να του αφαιρείται η άδεια καύσης πετ-κοκ. Απλό και λογικό.
Επιτέλους, σε υποτροπή παραβάσεων να υπάρχει κλιμάκωση ποινών.

Πολλά τα αναπάντητα ερωτηματικά από τα τελευταία  γεγονότα όπου πρωταγωνιστεί αρνητικά η γνωστή κεραμοποιεία της περιοχής: Γνωρίζουμε όλοι ότι παραβίαζε προφανέστατα τουλάχιστον δύο ομάδες περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας. Θα θέλαμε να γνωρίζουμε τι μέτρα λήφθηκαν εναντίον της; Εισέπραττε και από που χρήματα για την καύση της λυματολάσπης; Αν εισέπραττε, τηρούσε ανάλογα τις οικονομικές της υποχρεώσεις προς το ελληνικό Δημόσιο; Παρέλαβε άλλο φορτίο λυματολάσπης ή πετ-κοκ, μετά την βεβαίωση της παράβασης; Τι ήταν αυτός ο ιδιαίτερα μεγάλος (όπως βεβαιώνει αυτόπτης μάρτυρας, μέλος του συλλόγου μας) όγκος υλικών που κάηκε την Κυριακή το βράδυ; Πως έφτασε στο εργοστάσιο; Ελέγχθηκαν τα παραστατικά αγοράς και η διαδρομή των “καυσίμων” πριν φτάσουν στους κλιβάνους της εταιρείας; Ελέγχθηκε η νομιμότητα της διακίνησης των “απορριμμάτων” που κάηκαν;

Καλούμε για μια ακόμη φορά την πολιτεία να μας απαντήσει. Καλούμε την πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της. Καλούμε την πολιτεία να λύσει το πρόβλημα αλλάζοντας την νομοθεσία τώρα αν και όπου χρειάζεται. Θέλουμε λύση και την θέλουμε τώρα! Δεν υπάρχει πλέον υπομονή.

Ο σύλλογος μας, πάντα στην πρωτοπορία και σ’ αυτή τη μάχη, είναι στη διάθεση όποιου θελήσει να δοθούν πραγματικές, βιώσιμες λύσεις προς όφελος των πολιτών και του περιβάλλοντος.

Περιμένουμε…

Το πετ-κοκ ξανά στο προσκήνιο

Ήρθαν οι αποκαλύψεις του Δίκτυου Παρέμβασης της Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ σχετικά με τις καταγγελίες των εργαζομένων στο «Ζαχάρεως» να ζωντανέψουν μια παλιά υπόθεση που ταλανίζει την περιοχή και να βγάλουν «καινούργια» δεδομένα στην επιφάνεια. Μαζί με το πετ-κοκ, μάθαμε ότι τεράστιες ποσότητες ξερής λυματολάσπης αποθηκεύονται σε απαράδεκτες συνθήκες δίπλα σε εγκαταστάσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος.

Διαβάσαμε με προσοχή την αλληλογραφία ανάμεσα στις υπηρεσίες της Νομαρχίας και το σωματείο των εργαζομένων – ευχαριστούμε τους εργαζόμενους στη ζάχαρη που μας την έδωσαν – και ένα σημείο μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση: Στην από 21-09-2009 απάντηση της Διεύθυνσης Ανάπτυξης της Νομαρχίας, με αριθμό πρωτοκόλλου ΔΑ/2670 αναφέρεται επί λέξει:  «Θεωρούμε ότι με την έγκριση των όρων που περιλαμβάνονται στην ανωτέρω Κ.Υ.Α. (ΚΥΑ 16970/20.3.2009) η οποία έχει εκδοθεί από τα συναρμόδια Υπουργεία ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και Ανάπτυξης έχει ουσιαστικά κριθεί ότι δεν υπάρχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον, με την αυτονόητη προϋπόθεση της τήρησης αυτών»

Θα πρέπει να καταλάβουν στην Νομαρχία ότι με την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων δεν εξαφανίζονται οι επιπτώσεις στο περιβάλλον! Οι όροι τίθενται με σκοπό τον μέγιστο δυνατό περιορισμό ή την εξάλειψή των επιπτώσεων αν και όπου αυτό είναι δυνατό. Θα ήταν ευχής έργο αν ένα κομμάτι χαρτί μπορούσε να εξαφανίσει τις επιπτώσεις στο περιβάλλον!

Έχοντας αυτό υπόψη, ζητήσαμε και πήραμε από τη Διεύθυνση Ανάπτυξης (η άμεση ανταπόκρισή τους μας εξέπληξε ευχάριστα) την παραπάνω Κ.Υ.Α.  Εδώ λοιπόν αρχίζουν τα θαύματα…

Διαβάζουμε σχετικά με τη λυματολάσπη: «4.3.12. Η προς καύση ξηρή ιλύς να αποθηκεύεται σε σιλό ή σε στεγασμένο, ασφαλτοστρωμένο και προστατευμένο από πλευρικούς ανέμους χώρο». Γιατί υπάρχει άραγε αυτός ο όρος για την λειτουργία της συγκεκριμένης βιομηχανίας; Μα επειδή η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου κρίνει ότι η διάχυση της ξηρής λυματολάσπης στον αέρα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα. Τι ρωτούσαν οι εργαζόμενοι στο «Ζαχάρεως»; Αν είναι επιβλαβές γι’ αυτούς, για τη ζάχαρη ή το περιβάλλον το υλικό που είναι αποθηκευμένο χύμα δίπλα τους! Τι παραπάνω ψάχνουν στην Νομαρχία; Προφανώς και παραβιάζεται ο όρος λειτουργίας, καθώς ούτε στέγαστρο υπάρχει ούτε πλευρική προστασία!. Θα πει κανείς ότι οι εργαζόμενοι μιλούσαν για πετ-κοκ. Ε, δεν ήξεραν οι άνθρωποι ότι δίπλα τους κάποιοι αποθηκεύουν χύμα λυματολάσπη.

Ας δούμε όμως τι λέει η Κ.Υ.Α. για το πετ-κοκ.

«4.3.9. Το ακατέργαστο Pet Coke να μεταφέρεται με κλειστά φορτηγά οχήματα καλυμμένα κατάλληλα προς αποφυγή διαρροών υλικού και εκπομπών σκόνης. Η αποθήκευσή του να γίνεται σε σιλό ή στεγασμένο χώρο, ασφαλτοστρωμένο και προστατευμένο από τους πλευρικούς ανέμους» !!! Ούτε αυτός ο όρος λειτουργίας της μονάδας τηρείται! Και το πετ-κοκ χύμα αποθηκεύεται. Όχι τώρα, εδώ και κοντά έξι χρόνια γίνεται έτσι.

Μια σειρά απορίες έχουμε και καλούμε κάθε αρμόδιο να μας τις λύσει:

Γιατί, επιτρέπουν στη συγκεκριμένη βιομηχανία να εξακολουθεί να προμηθεύεται, να αποθηκεύει και να καίει λυματολάσπη εφόσον ακόμα δεν έχει προσαρμοστεί στους όρους λειτουργίας που της τέθηκαν;

Μέχρι το Μάρτη του 2009, οι αρμόδιοι του ΥΠΕΧΩΔΕ που ενέκριναν και τους προηγούμενους και τους πρόσφατους όρους λειτουργίας, έπαιζαν με τη υγεία των πολιτών και το περιβάλλον; Γιατί μέχρι τις αρχές του 2009 επέτρεπαν στην συγκεκριμένη βιομηχανία να αποθηκεύει το πετ-κοκ χύμα στα χωράφια; Μη μας πουν μόνο ότι δεν ήξεραν…  Γιατί ακόμη και σήμερα της επιτρέπουν να το κάνει παραβιάζοντας ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ τον όρο λειτουργίας;

Πόσο επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία, για το περιβάλλον και για τη ζάχαρη μπορεί να είναι τα περιεχόμενα στη λυματολάσπη βαρέα μέταλλα και επικίνδυνα χημικά στοιχεία όταν αυτή αποθηκεύεται χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης;

Ποιους άλλους όρους τηρεί ή δεν τηρεί η περί ής ο λόγος βιομηχανία και όλες όσες χειρίζονται ή καίνε pet coke;

Πόσοι έλεγχοι έγιναν φέτος σε αυτή και σε παρόμοιες βιομηχανίες;

Ποια είναι η θέση και η άποψη του ΥΠΕΚΑ σχετικά με τη χρήση pet coke στα κεραμοποιεία; Θυμούνται τις δεσμεύσεις του πρωθυπουργού στην πλατεία της Λάρισας το 2007;

Τα όνειρα δεν έχουν τέλος

Τα όνειρα δεν έχουν τέλος

Μια χρονιά τελειώνει. Για τον κόσμο και για το περιβάλλον ήταν μια δύσκολη χρονιά. Πολλοί, ακούμπησαν το μέλλον και τις ελπίδες τους, στην παγκόσμια συνεννόηση για ένα καλύτερο αύριο στην Κοπεγχάγη. Πολλοί νόμισαν ότι οι άνθρωποι θα ενωθούν μπροστά στον κίνδυνο και θα δράσουν ώστε να τον αποφύγουν. Πολλοί δημιούργησαν προσδοκίες ότι οι ηγέτες μπορούν να υπερβούν τους εαυτούς τους και τα «συμφέροντα» και να αρθούν στο ύψος που οι περιστάσεις επιβάλουν. Απογοητεύτηκαν.
Τι είδαμε στον κόσμο αυτό τον χρόνο που πέρασε ώστε να «χτίσουμε» ελπίδες; Δάση καταστρέφονται με εκρηκτικούς ρυθμούς, νερά ρυπαίνονται, ζωή χάνεται, χιλιάδες τόνοι ρύπων γεμίζουν τον αέρα που αναπνέουμε, το χώμα στενάζει από τα τοξικά απόβλητα, τα τρόφιμα γεμίζουν δηλητήρια, παιδιά πεθαίνουν από πείνα, άνθρωποι ζητούν πατρίδα και τροφή. Τι είδαμε; Πού ακουμπήσαμε τα όνειρά μας;
Τι είδαμε στην πατρίδα μας; Στον Ασωπό, στον Σπερχειό, στην Εύβοια; Τι είδαμε στην Πεντέλη και στ’ άλλα δάση που κάηκαν; Στις παραλίες που χτίστηκαν, στα σπλάχνα των βουνών που λατομήθηκαν, στις πόλεις που ασφυκτιούν γεμάτες με ρύπους λογιών – λογιών; Τι είδαμε να ξερνούν τα εργοστάσια στην Πτολεμαΐδα; Πού ακουμπήσαμε τα όνειρά μας;
Τι είδαμε στον τόπο μας; Πόσοι βυσσοδομούν στον Πηνειό; Τυρόγαλα, λιόζουμα, φυτοφάρμακα, λιπάσματα που πάνε; Ποιός εξαφανίζει τα νερά μας; Ποιός παίζει με την υγεία των παιδιών μας με το πετ-κοκ και τα σχέδια για λιγνίτη;
Πού πήγαν τα όνειρά μας τη χρονιά που πέρασε; Τα όνειρα δεν έχουν τέλος! Στην πόλη μας, στη χώρα μας, στον κόσμο, τα όνειρα δεν τελειώνουν. Γιατί παλέψαμε να τα κρατήσουμε ζωντανά. Γιατί σώσαμε ένα δέντρο, μια σταγόνα νερό, ένα μέτρο αέρα. Γιατί ακούσαμε έναν ακόμη άνθρωπο να υψώνει ανάστημα και φωνή. Γιατί είδαμε τη φωνή μας να φτάνει λίγο ψηλότερα στα σκαλιά των εξουσιών. Γιατί συναντήσαμε αυτιά έτοιμα να ακούσουν και μυαλά ανοιχτά να αποφασίσουν. Λίγα, μπορεί, αλλά είναι κάτι. Γιατί συναντήσαμε ανθρώπους πληγωμένους κι αγανακτισμένους μεν αλλά έτοιμους να παλέψουν, ν’ αγωνιστούν. Ο καθένας με τη δύναμή του, με τη γνώση του, με τη φωνή του. Ο καθένας με τον τρόπο του για τον κοινό σκοπό: τη ζωή.

Γιατί μαζί μπορούμε να παλέψουμε για τον κόσμο που μας αξίζει.
Δίνουμε υπόσχεση στον εαυτό μας και στις γενιές που έρχονται ότι θα είμαστε εδώ, όρθιοι, δυνατοί, ρομαντικοί, οραματιστές, ανυποχώρητοι.
Γιατί τα όνειρά δεν έχουν τέλος…. Ούτε κι οι αγώνες μας.

Greenpeace και WWF Ελλάς καλούν σε δράση όλους τους Έλληνες

Greenpeace και WWF Ελλάς καλούν σε δράση όλους τους Έλληνες και δείχνουν τον δρόμο στην ελληνική πολιτική ηγεσία για μία επιτυχημένη συμφωνία στην Κοπεγχάγη.

Στο πλαίσιο της κοινής εκστρατείας της Greenpeace και του WWF Ελλάς «Μαζί για το Κλίμα», παρουσιάστηκε σε συνέντευξη τύπου η πρόταση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων για την επίτευξη μιας επιτυχημένης συμφωνίας στην Κοπεγχάγη, που θα εξασφαλίσει τη σωτηρία του πλανήτη και των επόμενων γενιών από τις καταστροφικές επιπτώσεις μίας κλιματικής κρίσης.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια «ιδεατή» Συνθήκη της Κοπεγχάγης, η οποία περιγράφει αναλυτικά τους στόχους και τους τομείς εφαρμογής που θα πρέπει να περιέχονται στο τελικό κείμενο, προκειμένου να θεωρηθεί επιτυχημένη.

Τα κομβικά σημεία της πρότασης των ΜΚΟ για τη «Συνθήκη της Κοπεγχάγης για το κλίμα» είναι τα εξής:

•Μείωση των παγκόσμιων εκπομπών κατά τουλάχιστον 80% μέχρι το 2050, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.

•Ελάχιστη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των ανεπτυγμένων κρατών κατά 40%έως το 2020, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.

•Ετήσια χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων κρατών ύψους 115 δις ευρώ έως το 2020, για δράσεις μείωσης των εκπομπών, προσαρμογής και τερματισμού της αποδάσωσης.

•Επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου δάσωσης και αποδάσωσης έως το 2020.

Οι δύο ΜΚΟ υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να στηρίξει τους εν λόγω στόχους. Οτιδήποτε λιγότερο θα ήταν καταστροφικό για την Ελλάδα και την πράσινη ανάπτυξη.

Παράλληλα, στη συνέντευξη τύπου, οι δυο οργανώσεις παρουσίασαν επίσημα την κοινή εκστρατεία«Μαζί για το Κλίμα», ενόψει της κρίσιμης συνδιάσκεψης του Δεκεμβρίου.

Οι εν λόγω οργανώσεις καλούς του Έλληνες πολίτες  να επισκεφθούν την ιστοσελίδα www.mazigiatoklima.gr και να υπογράψουν την έκκληση που ζητά από τον ΈλληναΠρωθυπουργό, να παραβρεθεί στην Κοπεγχάγη και να στηρίξει τον στόχο μείωσης των εκπομπών των ανεπτυγμένων κρατών, κατά 40% έως το 2020.

Μόνο ο εν λόγω στόχος μπορεί να δώσει ελπίδα για την αποτροπή των χειρότερων επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος.

«Οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης μας επιτρέπουν να αισιοδοξούμε για τη στάση της χώρας μας στην Κοπεγχάγη. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός, πρέπει να αναδειχθεί στον ηγέτη της Ευρώπης που θα αγωνιστεί για μία επιτυχημένη Συνθήκη για το Κλίμα και θα πρέπει να βρεθεί στην Κοπεγχάγη για να το καταφέρει αυτό», δήλωσε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας στο Ελληνικό Γραφείο της Greenpeace.

«Μπροστά σε μία τόσο μεγάλη πρόκληση, οι δύο οργανώσεις ενώνουμε τις δυνάμεις μας και αγωνιζόμαστε για μια καλή συμφωνία στην Κοπεγχάγη, χωρίς όμως τη συμμετοχή των πολιτών δεν θα τα καταφέρουμε. Υπογράφοντας όλοι την έκκληση στέλνουμε ένα ηχηρότατο μήνυμα στον Πρωθυπουργό, υπέρ της σωτηρίας του πλανήτη και της Ελλάδας» τόνισε ο Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος εκστρατειών πολιτικής του WWF Ελλάς.

Πηγή: WWF Ελλάς

Next Page »