Ο πολύπαθος Πηνειός έχει τώρα ΚΑΙ πετρέλαιο!

Μας τηλεφώνησαν κάποια στιγμή το πρωί της Παρασκευής.
-Ελάτε, στον Πηνειό υπάρχει μια μεγάλη πετρελαιοκηλίδα. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό.
Για να είμαι ειλικρινής δεν μου φάνηκε σοβαρό το θέμα. Πετρελαιοκηλίδα στον Πηνειό; Μάλλον επηρεάστηκαν από την BP και τον κόλπο του Μεξικό. Εν πάση περιπτώσει, υποσχεθήκαμε να πάμε αμέσως μετά την συνάντησή μας με το Νομάρχη Μαγνησίας. Στη 1:15 το μεσημέρι ξεκινήσαμε και μετά περίπου μισή ώρα είχαμε φτάσει στο χώρο όπου θα βρίσκαμε την πετρελαιοκηλίδα. Η εικόνα που αντικρίσαμε καθώς κατηφορίζαμε το χωματόδρομο προς την κοίτη του ποταμού και τη ράμπα που συνδέει τους οικισμούς Δασοχωρίου και Κουλουρίου ήταν η παρακάτω
Το μαύρο σημάδι στο κέντρο της φωτογραφίας και η έντονη μυρωδιά πτητικού υδρογονάνθρακα δεν άφηναν καμιά αμφιβολία: ναι, είχαμε να κάνουμε με κάποιου είδους πετρελαιοκηλίδα. Κάποιος είχε παροχετεύσει μέσα στο ποτάμι σημαντική ποσότητα πετρελαιοειδούς που είχε εξαπλωθεί σε μήκος δεκάδων μέτρων από όσα μπορούσαμε να δούμε από το σημείο όπου βρισκόμασταν και έφτανε τουλάχιστον μέχρι το (παράνομο) πρόχειρο φράγμα που κατασκευαζόταν την στιγμή εκείνη μέσα στην κοίτη του Πηνειού. Η ποσότητα της ουσίας ήταν τέτοια που μας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν ένα ατύχημα που είχε σαν αποτέλεσμα να πέσουν στο ποτάμι μερικά έστω βαρέλια πετρελαίου ή πίσσας, αλλά ότι υπήρχε κάποια πηγή συνεχούς παροχέτευσης μεγάλης

ποσότητας από την ουσία. Στην περιοχή, μαζί μ’ εμάς ήταν και κλιμάκιο υπαλλήλων της Νομαρχίας χωρίς εξοπλισμό ούτε διάθεση για δειγματοληψία. Από ότι μάθαμε το κλιμάκιο είχε αρκετή ώρα εκεί. Αποφασίσαμε να ελέγξουμε το χώρο με σκοπό να εντοπίσουμε (αυτονόητο) την πηγή της επικίνδυνης για τη ζωή στο ποτάμι ρύπανσης. Η εικόνα του ποταμού που αντικρίσαμε από το ύψος της όχθης απεικονίζεται στην τρίτη φωτογραφία
Φαίνεται καθαρά πως η ουσία έχει απλωθεί σε όλο σχεδόν το σώμα του ποταμού. Ύστερα από μερικά μέτρα και αφού διαπιστώσαμε ότι στην αριστερή κοίτη θα ήταν αδύνατο να προχωρήσουμε, μεταφερθήκαμε απέναντι. Περπατήσαμε το ποτάμι για περίπου 4 χιλιόμετρα αναζητώντας την πηγή της ρύπανσης. Διαπιστώσαμε ότι τα τραύματα στο σώμα του ποταμού δεν ήταν μόνο τα προφανή. Αμμοληψίες με το πρόσχημα της διευθέτησης της κοίτης ακριβώς πάνω σ’ έναν μαιανδρισμό. Μια φανταστική αμμώδης παραλία μέσα σ’ ένα παραποτάμιο δάσος περίπου 100 στρεμμάτων δίπλα στο Δασοχώρι; Ναι! Α! και το μισό δάσος, καμένο είτε από καταπατητές είτε από κτηνοτρόφους. Φυσικά, σκουπίδια παντού! Κι εκεί δίπλα να δουλεύει το μηχάνημα για την ανακατασκευή του παράνομου φράγματος του ΤΟΕΒ Πηνειού! Και στην απέναντι μεριά, στην δεξιά όχθη, από την μεριά του Κουλουρίου, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα… Δέντρα κομμένα με τις ρίζες καμένες ώστε να μην ξαναφυτρώσουν, τα πάντα καμένα και οργωμένα. Οι καταπατητές σε πλήρη δράση πάνω στην όχθη του ποταμού λίγα μόλις χιλιόμετρα από την πόλη της Λάρισας. Εικόνες ντροπής.

Φτάσαμε περπατώντας μέσα από σκουπίδια, στάχτες, μπάζα, αποκαΐδια μέχρι το αντλιοστάσιο του ΤΟΕΒ χωρίς να καταφέρουμε να εντοπίσουμε τίποτα. Στο μεταξύ διάστημα, την όλη μας προσπάθεια παρακολουθούσαν μέσα από το αυτοκίνητό τους την περισσότερη ώρα τα μέλη του κλιμακίου της Νομαρχίας. Λόγω της ποσότητας των καυσίμων, και επειδή γνωρίζαμε ότι κάπου εκεί υπάρχει αγωγός καυσίμων του στρατού, φροντίσαμε να ειδοποιηθεί. Περπατώντας προς τα πίσω ξανά και μετά από μερικές εκατοντάδες μέτρα επιτέλους βρήκαμε τον αγωγό!
Μέλος του συλλόγου κατέβηκε την απότομη όχθη μέχρι το επίπεδο του αγωγού και φωτογράφισε το εσωτερικό του, όπου φαίνεται καθαρά ότι από εκεί μεταφέρθηκαν οι υδρογονάνθρακες στο ποτάμι.
Ειδοποιήσαμε τόσο το κλιμάκιο της Νομαρχίας όσο και το στρατό που είχε ήδη φτάσει στην περιοχή και τους καλέσαμε να κατέβουν στην όχθη. Ο υπάλληλος της Νομαρχίας μας δήλωσε ότι ο ίδιος γνώριζε την ύπαρξη του αγωγού ο οποίος ανήκε σε εταιρεία επεξεργασίας ζωικών λιπών και αποτελούσε την έξοδο της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων της βιομηχανίας. Προφανώς, κάποιοι καθάρισαν δεξαμενές καυσίμων και χρησιμοποίησαν
τον αγωγό για να μεταφέρουν τους ρύπους στο ποτάμι. Αφού είχαμε και τις μαρτυρίες τόσο του στρατού όσο και του κλιμακίου της Νομαρχίας, ζητήσαμε από τον υπάλληλο της Νομαρχίας να καλέσει την αστυνομία ώστε να συλλάβει τον υπεύθυνο της βιομηχανίας και να δικαστεί με την αυτόφωρη διαδικασία. Μετά την άρνησή του να το κάνει, καλέσαμε εμείς την αστυνομία. Κι ενώ το κλιμάκιο της νομαρχίας πήγαινε στις εγκαταστάσεις της βιομηχανίας, οι στρατιώτες ζήτησαν να τους οδηγήσουμε σε σημείο της κοίτης όπου η συγκέντρωση της ουσίας ήταν μεγάλη. Τους οδηγήσαμε στη ράμπα που ενώνει το Κουλούρι με το Δασοχώρι από όπου πήραν δείγματα.

Στην επιστροφή μας, μετά από 15-20 λεπτά, συναντήσαμε το περιπολικό της αστυνομίας και μαζί πήγαμε ως τη βιομηχανία όπου έκπληκτοι διαπιστώσαμε ότι και το κλιμάκιο της Νομαρχίας είχε φύγει αλλά και η βιομηχανία είχε εκτάκτως κλείσει! Το έκτακτο του κλεισίματος το βεβαίωσε και οδηγός φορτηγού που κατέφθασε εκείνη τη στιγμή με σκοπό να ξεφορτώσει πρώτες ύλες όπως έκανε κάθε Παρασκευή «τέτοια ώρα, ίσως και αργότερα» όπως δήλωσε παρουσία και των αστυνομικών. Τότε συνειδητοποιήσαμε πόσο λάθος ήταν να συνοδεύσουμε όλοι μας τους στρατιώτες στο σημείο δειγματοληψίας και να μην μείνει ένας έστω πίσω.

Μετά τους ευχάριστους ήχους, εικόνες ντροπής

Απόβλητα ελαιουργείου 1

Απόβλητα ελαιουργείου 2

Ένας χρόνος μετά μια από τα ίδια

Νομίζουμε ότι πέρασε αρκετός χρόνος από τις ευρωεκλογές και ο κ. Κοκκινούλης θα έχει ήδη ολοκληρώσει την αποκρυπτογράφηση του μηνύματός τους και θα έχει καταλήξει στο ποιοι είναι οι κλέφτες και οι ψεύτες.

Εμείς πάντως, παρά τις σχετικές προβλέψεις του, εξακολουθούμε να είμαστε εδώ. Είναι λυπηρό βέβαια, να αναγκαζόμαστε να επανερχόμαστε σε θέματα που, λογικά, θα έπρεπε να έχουν λήξει. Λογικά. Πέρασαν σχεδόν δέκα μήνες από την πρώτη μας καταγγελία σχετικά με το θέμα της ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ διάθεσης ανεπεξέργαστων αποβλήτων του ελαιουργείου της ΕΑΣ Λάρισας σε παραπόταμο του Πηνειού και στο διάστημα αυτό φαίνεται ότι ΤΙΠΟΤΑ δεν έγινε. Το σχετικό βίντεο – στη διάθεση κάθε υπεύθυνου – αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Απορούμε τι – επιτέλους – χρειάζεται για να κινηθούν οι διάφοροι αρμόδιοι ώστε να πάψουν κάποιοι να θεωρούν εαυτούς υπεράνω νόμων. Ας μας το πουν! Επιτέλους! Κανείς δεν δικαιούται να ασελγεί ατιμώρητος πάνω στην περιουσία ΜΑΣ, στο ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ. Αν υπάρχουν πολίτες διαφόρων κατηγοριών, ας μας το πουν! Αν ο νόμος ισχύει επιλεκτικά, ας μας το πουν! Να ξέρουμε πως ν’ αντιδράσουμε!

Διανύουμε την πέμπτη ημέρα του «Φεστιβάλ Πηνειού». Δεν αρνούμαστε την ανάγκη για προσφορά πολιτισμού στους πολίτες όταν μάλιστα αυτή συνοδεύεται με την εξοικείωση με το ποτάμι και την ενσωμάτωσή του στην καθημερινότητα της πόλης.

Μας ενοχλεί αφάνταστα όμως η υποκρισία των κρατούντων και των κολαούζων της. Πως αλλιώς να χαρακτηριστεί η προσχηματική αναφορά στα αντιπλημμυρικά έργα όταν οι εντεταλμένοι αποψίλωναν τις όχθες του ποταμού; Η δικαιολογία των αντιπλημμυρικών κατέπεσε πλήρως και μάλιστα δια στόματος του άρχοντα της πόλης! Μπαρ, καραβάκια και «αξιοποίηση» ήταν πάντα ο στόχος τους παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις τους.

Την ίδια στιγμή, ακριβώς δίπλα τους, το ποτάμι της Λάρισας αργοπεθαίνει υπό των ήχο χορδών και οργάνων. Ο άλλοτε κραταιός Πηνειός κατάντησε ρυάκι. Χρειάζεται η ενίσχυσή του από τους αγωγούς ομβρίων για να δούμε νερό να τρέχει στην κοίτη του. Αγωγούς οι οποίοι μετέφεραν ενίοτε (δεν δεχόμαστε διαψεύσεις) και αστικά απόβλητα. Η εικόνα του ποταμού, παρά τις έντονες ανοιξιάτικες βροχοπτώσεις, είναι απελπιστική: χαμηλή στάθμη και σημάδια ευτροφισμού παντού.

Πώς να είναι αλλιώς όταν από το (Δημοτικό) Αισθητικό Άλσος χύνονται στο ποτάμι άγνωστης προέλευσης απόβλητα; Ναι! Μέσα από τη Δημοτική περιουσία χύνονται στο ποτάμι απόβλητα! Είτε το γνωρίζει είτε όχι η Δημοτική Αρχή, οφείλει να σταματήσει την ρύπανση ΤΩΡΑ και να δώσει άμεσα εξηγήσεις!

Ας σοβαρευτούν, επιτέλους, οι κύριοι.

Περιβαλλοντική πολιτική δεν γίνεται στα λόγια και με επετειακές ανακοινώσεις. Γίνεται στην πράξη. Χρειάζεται δουλειά κοπιαστική και καθημερινός αγώνας. Είναι προφανές ότι κάποιοι ούτε όρεξη ούτε – κυρίως – βούληση έχουν να την κάνουν.

Σχετικά:

http://www.youtube.com/watch?v=ebiDqld4S34

http://www.youtube.com/watch?v=bKv0A5GjlOs

Η δημόσια υγεία σε κίνδυνο

Το πρόγραμμά περιήγησης σας μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας. Τριτοκοσμικές εικόνες εν έτει 2009 αντίκρισαν χτες μέλη του συλλόγου μας, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην επαρχεία Ελασσόνας. Επίσκεψης από την οποία δεν έλειψαν, για μια ακόμη φορά, τα μικροατυχήματα που κόστισαν ένα ζευγάρι κάλτσες, ένα λερωμένο παντελόνι και μια μικρή ταλαιπωρία σε όλους μας: Εκλεκτό μέλος του συλλόγου, στην προσπάθεια να προσεγγίσει και φωτογραφίσει τα πειστήρια, έπεσε μέχρι το γόνατο σε χαντάκι με απόβλητα.

Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους, αλλά ας πούμε μερικά πράγματα.

Σύμφωνα με την κείμενη και ισχύουσα νομοθεσία, τα υποπροϊόντα σφαγής θα έπρεπε να αποτεφρώνονται ή συναποτεφρώνονται σε πιστοποιημένες μονάδες.

Τέτοιες μονάδες λειτουργούν στο Νομό Λάρισας. Το συγκεκριμένο όμως σφαγείο – χωρίς να γνωρίζουμε αν είναι το μοναδικό – αντί να εφαρμόσει το Νόμο, ακολουθεί την μέθοδο της απλής ταφής στον περίβολο της Μονάδας. Είδαμε και φωτογραφίσαμε μηχανήματα έργου να έχουν ανοίξει απλούς λάκκους και να τους έχουν γεμίσει με κεφάλια, πόδια, κοιλιές… Υποψιαζόμαστε ότι όλη η έκταση γύρω από το σφαγείο είναι γεμάτη με τέτοιους λάκκους. Είδαμε να έχουν κατασκευαστεί φράγματα πάνω σε κοίτες χειμάρρων και να δημιουργούνται μικρές λίμνες όπου καταλήγουν είτε με φυσική ροή είτε μέσω αγωγών, τα υγρά απόβλητα του σφαγείου. Είδαμε κυριολεκτικά καμένη βλάστηση στα σημεία όπου αυτά τα απόβλητα ρέουν επιφανειακά. Είδαμε ακριβώς δίπλα σταροχώραφα ποτισμένα με λύματα, έτοιμα να δώσουν εκλεκτής ποιότητα αλεύρι. Είδαμε κοπάδια να βόσκουν σε χωράφια διάσπαρτα με κρανία ζώων και απομεινάρια σαρκών διασκορπισμένα από αγέλες σκύλων και σμήνη κοράκων.

Σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων από το σφαγείο και σε εγκαταλειμμένο λατομείο στα όρια της τέως κοινότητας Λυκουδίου, βρήκαμε υποπροϊόντα σφαγής σκεπασμένα πρόχειρα με βράχια, κροκάλες και σμήνη μυγών. Να σημειωθεί ότι πολύ κοντά στο λατομείο αυτό υπάρχει πηγή με την ονομασία «Μάνα» από την οποία υδροδοτούνταν τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα ο οικισμός Λυκουδίου. Να σημειωθεί επίσης ότι στους πρόποδες του λόφου στον οποίο βρίσκεται το λατομείο υπάρχει βρύση με πηγαίο νερό στην οποία σταματούν ταξιδιώτες να ξεδιψάσουν. Η γνωστή βρύση «Νικοτσάρα».

Ακούσαμε επίσης, χωρίς να το διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι ότι υποπροϊόντα θάβονται και σε άλλα σημεία της περιοχής….

Το ζήτημα αυτού του τρόπου λειτουργίας του συγκεκριμένου σφαγείου αγγίζει όχι μόνο το περιβάλλον αλλά ζητήματα δημόσιας υγείας. Για τον λόγο αυτό, καλούμε τις υπηρεσίες της Νομαρχίας να προβούν σε άμεσους και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ελέγχους. Καλούμε την Δικαιοσύνη να επέμβει ΑΜΕΣΑ προκειμένου να σταματήσει τα όσα συμβαίνουν. Καλούμε την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών και τους τρεις Δημάρχους, αναλογιζόμενοι τις ΒΑΡΥΤΑΤΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ τους, να παρέμβουν άμεσα και να ζητήσουν συγνώμη από τα μέλη τους, τους δημότες και τους επισκέπτες των Δήμων τους. Είναι το ελάχιστο που μπορούν να κάνουν…

Η ρύπανση συνεχίζεται

Συνέντευξη τύπου της 10ης Μαρτίου 2009

Α. Τυροκομείο Νέας Λεύκης

Παρά τις αλλεπάλληλες καταγγελίες μας σχετικά με τα απόβλητα των τυροκομείων της περιοχής, κάποιοι συνεχίζουν να αγνοούν τους Νόμους θέτοντας σε κίνδυνο την δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Μια τέτοια περίπτωση ανακαλύψαμε πρόσφατα και αφορά τυροκομείο το οποίο δραστηριοποιείται στην περιοχή της Νέας Λεύκης.
Δύο πράγματα διαπιστώσαμε στην επίσκεψή μας στο χώρο, το Σάββατο της 21ης Φεβρουαρίου του 2009:
1.    Σε χώρο πίσω (ανατολικά) από την εγκατάσταση επεξεργασίας αποβλήτων του τυροκομείου, είναι εμφανή τα σημάδια επιφανειακής ή και υπεδάφειας διάθεσης τυρογάλακτος.
2.    Στο παρακείμενο ρέμα που διέρχεται ανάμεσα στο τυροκομείο και την μονάδα βιολογικού καθαρισμού, όπως αποτυπώνεται και στις φωτογραφίες που τραβήξαμε κατά την επίσκεψή μας, γίνεται διάθεση ανεπεξέργαστου ή τουλάχιστον ελλιπώς επεξεργασμένου τυρόγαλου.
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό από τους επιχειρηματίες της περιοχής ότι τέτοιες πρακτικές θα συναντούν τη μόνιμη αντίδρασή μας και θα καταγγέλλονται σε όλες τις αρχές.

Β. Επικίνδυνα απόβλητα.
Εντοπίστηκαν σε βιομηχανία της περιοχής, συσκευασίες (βαρέλια) χημικής ουσίας (τετραυδροφουρανιού και μεθυλαιθυλκετόνης), κατά πάσα πιθανότητα κενές. Η σήμανση στα βαρέλια κάνει λόγο για ερεθιστικό και άκρως εύφλεκτο περιεχόμενο. Σύντομη έρευνά μας στο διαδίκτυο, αναφέρει ότι ακόμα και οι κενές συσκευασίες που τέτοιων ουσιών θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερο τρόπο. Οι συσκευασίες αυτές εντοπίστηκαν στο οικόπεδο της βιομηχανίας εκτεθειμένες σε ήλιο, βροχή, κ.λ.π. Ερωτώνται και καλούνται οι αρμόδιες υπηρεσίες να εξετάσουν με προσοχή το γεγονός και, αν κριθεί απαραίτητο, να ληφθεί μέριμνα για την σωστή αποθήκευση ή και διάθεση των συσκευασιών αυτών.
Γ. Ανακύκλωση.
Θα θέλαμε να εκφράσουμε τις σοβαρές μας επιφυλάξεις σχετικά με τον τρόπο που «στήνεται» η ανακύκλωση σε επίπεδο Νομού. Θεωρούμαι ότι σε περιόδους έντονης οικονομικής κρίσης, συμβάσεις με εταιρείες οι οποίες αναλαμβάνουν την εμπορία των ανακυκλώσιμων υλικών που θα συγκεντρώνουν οι Δήμοι, καρπούμενες όλο το τυχόν όφελος, είναι τουλάχιστον κατακριτέες. Προτείνουμε στην ΤΕΔΚ και στον φορέα διαχείρισης απορριμμάτων να επανεξετάσουν τη δυνατότητα η ανακύκλωση να οργανωθεί και να διεκπεραιωθεί εξ ολοκλήρου από την ΤΕΔΚ.
Δ. Αγωγοί Ομβρίων στον Πηνειό
Παρά τις όποιες αντιρρήσεις μας για τον τρόπο που εκτελούνται τα λεγόμενα αντιπλημμυρικά έργα στον εσωτερικό και πρακτικά σκοπεύουν στον καθαρισμό της εσωτερικής κοίτης, θεωρούμε ότι η ποιότητα των νερών στην εσωτερική κοίτη πρέπει να διαφυλαχθεί πάση θυσία για το καλό τόσο της οικολογικής ισορροπίας όσο και της υγείας των περιοίκων. Σε αυτή όμως την κατεύθυνση δεν συμβάλλει καθόλου η ύπαρξη μιας σειράς αγωγών ομβρίων οι οποίοι αποχετεύουν μέσα στο ποτάμι. Κι αυτό γιατί στους αγωγούς αυτούς δεν καταλήγουν μόνο όμβρια αλλά και μια σειρά αστικών δραστηριοτήτων (πλύσιμο δρόμων, αυτοκινήτων, απόνερα από καθαρισμό μπαλκονιών κ.λ.π.) οι οποίες τροφοδοτούν το ποτάμι με οργανικά και χημικά φορτία. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και παράνομες συνδέσεις αποχετεύσεων σε αγωγούς ομβρίων, η κατάσταση γίνεται τραγική.
Στον σχεδιασμό του εκτελούμενου έργου υπήρχε ο όρος της απομάκρυνσης των αγωγών ομβρίων, κάτι τέτοιο όμως δεν φαίνεται  να υλοποιείται. Δεν γνωρίζουμε αν αυτό οφείλεται σε έλλειψη κονδυλίων ή σε άλλη αιτία. Νομίζουμε όμως ότι είναι πρωταρχικής σημασίας να πραγματοποιηθεί η απομάκρυνση των αγωγών αν θέλουμε το ποτάμι ζωντανό και καθαρό.

Με την ευκαιρία αυτή, θέλοντας να δώσουμε μιαν άλλη διάσταση τόσο στις δράσεις μας όσο και στην ευαισθητοποίηση του κόσμου σε θέματα περιβάλλοντος, καλούμε ΟΛΟΥΣ τους Λαρισαίους την Κυριακή 22 Μαρτίου και ώρα 10 το πρωί, στο ποτάμι, στο ύψος της γέφυρας του Αλκαζάρ. Με ορμητήριο το σημείο αυτό, θα επιχειρήσουμε μια εκστρατεία καθαρισμού της δεξιάς όχθης του ποταμού (εκεί που δεν γίνονται έργα). Η εκδήλωση θα έχει τη μορφή περιβαλλοντικής γιορτής με πολλαπλούς σκοπούς: τον καθαρισμό της  όχθης, τον καθαρισμό της παρόχθιας βλάστησης, τη γνωριμία μας με το ποτάμι και τη ζωή του και την γνωριμία μεταξύ μας.
Το κάλεσμά μας απευθύνεται προς όλους: φορείς, συλλόγους, άτομα, νέους ή μεγαλύτερους. Για την επιτυχία της προσπάθειας θα ζητήσουμε – με γραπτά αιτήματα που θα καταθέσουμε αύριο – την επιστημονική και υλικοτεχνική συνδρομή του Δασαρχείου και του Δήμου Λάρισας.  Η συνδρομή έχει να κάνει με την παροχή συμβουλών για το κλάδεμα των δέντρων και τη βοήθεια στην απομάκρυνση των απορριμμάτων που θα συγκεντρώσουμε από το χώρο.
Ελπίζουμε ότι η πρωτοβουλία μας αυτή θα βρει πολλούς συμπαραστάτες.

Η αναισθησία αποδεικνύεται στην πράξη

Να αποδείξει έμπρακτα την ευαισθησία της σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος αποφάσισε η Ενωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Λάρισας – Τυρνάβου – Αγιάς. Για τον σκοπό αυτό διοργάνωσε ημερίδα με προσκεκλημένους καθηγητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου να μιλήσουν για το περιβάλλον, τη διαχείριση και την ρύπανση των υδάτων.

Η ευαισθησία όμως αποδεικνύεται στην πράξη κι όχι με ημερίδες.

Μια επίσκεψη μας στο Μακρυχώρι ήταν αρκετή να αποδείξει ότι τα …ελληνικά των υπεύθυνων της ΕΑΣ δεν είναι καλά. Περί αναισθησίας μάλλον θα έπρεπε να ομιλεί η ανακοίνωση – πρόσκληση συμμετοχής στην ημερίδα. Περί ανευ ορίων αναισθησίας.

Οι εικόνες ντροπής στον Πηνειό μιλάνε μόνες τους. Σε μια απόσταση περίπου 500 μέτρων τα νερά του ποταμού παίρνουν όλα τα χρώματα ανάμεσα στο μαύρο της σαπίλας και το ασπροκόκκινο του τυρόγαλου ανακατωμένου με λιόζουμα. Όλα αυτά, στο σημείο που το ποτάμι ενώνεται με τον ξεροπόταμο όπου αδειάζουν τα λύματά τους με κρυφούς αγωγούς το ελαιουργείο και τα τυροκομεία της περιοχής και να φανταστεί κανείς ότι οι μονάδες αυτές δεν είναι σε πλήρη λειτουργία. Το τι θα συμβεί σε λίγες μέρες δεν θέλουμε καν να το σκεφτούμε.

Στις 4 Σεπτεμβρίου, όταν αναφερθήκαμε για πρώτη φορά μέσα από τον τύπο και την ιστοσελίδα μας στο πρόβλημα, η Νομαρχία ανακοίνωσε ότι στο παρελθόν έχουν επιβληθεί τουλάχιστον δύο φορές πρόστιμα στην ΕΑΣ για ρύπανση. Τι θα πρέπει να κάνει τώρα που υπάρχει υποτροπή; Πάλι θα επιβάλλει το εξοντωτικό πρόστιμο των 1336 (Χιλίων Τριακοσίων Τριανταέξι) Ευρώ;

Είναι ΝΤΡΟΠΗ για την χώρα μας εικόνες σαν κι αυτές.

Είναι ΝΤΡΟΠΗ για τους υπεύθυνους του διαρκούς αυτού εγκλήματος

Είναι ΝΤΡΟΠΗ για την κοινωνία και την πολιτεία η αδικαιολογήτη και ύποπτη επίδειξη ανοχής.

Να πληρώσουν ΤΩΡΑ όσοι ευθύνονται γι’ αυτές τις εικόνες – όνειδος στον πολιτισμό μας.

Ο πρόεδρος της ΕΑΣ και γνωστός αγροτοπατέρας κ. Κοκκινούλης, μας αποκάλεσε τότε από ραδιοφώνου συκοφάντες και περί άλλων ετύρβαζε. Θεωρεί ακόμα ότι δεν έχει να λογοδοτήσει σε κανέναν για τα εγκλήματα της οργάνωσης στην οποία προϊσταται; Θεωρεί εαυτόν υπεράνω του Νόμου και των Ελεγκτικών μηχανισμών του;

Εμείς τονίζουμε ότι θα επανέλθουμε στο ζήτημα και ΄θα το κάνουμε κάθε φορά εντονότερα μέχρις ότου βρεθεί οριστική λύση στο πρόβλημα.

Το “ασφυκτικό σύνδρομο”

Από το ρεπορτάζ των εφημερίδων:
«Σε ασφυκτικό σύνδρομο οφείλεται τελικώς ο θάνατος εκατοντάδων ψαριών που είχαν εντοπιστεί προ ημερών στον Πηνειό ποταμό στο ύψος του Δασοχωρίου του Δήμου Γιάννουλης. Σύμφωνα με πληροφορίες που έφθασαν στη Νομαρχία από το «Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο», όπου είχαν σταλεί δείγματα προς εξέταση, ο μαζικός θάνατος των ψαριών δεν οφείλεται σε ρύπανση του ποταμού ή σε κάποια ουσία.
Όπως τόνισε χθες σε δηλώσεις του ο αντινομάρχης κ. Γ. Φακής, και σύμφωνα με προφορική ενημέρωση που είχε από στελέχη του Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου τα αποτελέσματα των εξετάσεων από το «Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο» αποκλείουν το θάνατο των ψαριών από μόλυνση των νερών, αν και όπως είπε από τις εξετάσεις που έγιναν σε δύο βιομηχανικές – βιοτεχνικές μονάδες στην περιοχή, η μία ρίχνει μικρή ποσότητα αποβλήτων στην κοίτη, η οποία ωστόσο δεν είναι ικανή να προκαλέσει οικολογική καταστροφή. Σήμερα ή αύριο αναμένονται να σταλούν στη Νομαρχία και γραπτώς τα αποτελέσματα των εξετάσεων, από τα δείγματα που ελήφθησαν.
Με απλά λόγια, το λεγόμενο «ασφυκτικό σύνδρομο», στο οποίο αποδίδεται ο μαζικός θάνατος τόσων ψαριών παρουσιάστηκε από την απότομη εναλλαγή της κατάστασης στην κοίτη του Πηνειού. Ειδικότερα η ξαφνική αύξηση των ποσοτήτων νερού στο ποτάμι, λόγω των εντονότατων βροχοπτώσεων, προκάλεσε ασφυκτικό σύνδρομο στα ψάρια.
Υπενθυμίζεται ότι η εικόνα που παρουσίαζε η κοίτη του ποταμού στο Δασοχώρι, ήταν ιδιαίτερα θλιβερή αφού εκατοντάδες ψάρια κάθε βάρους και μεγέθους κείτονταν νεκρά.»

Να υποθέσουμε ότι δεν πνίγηκαν τα ψάρια από την απότομη αύξηση του νερού λόγω των εντονότατων βροχοπτώσεων. Γιατί, σ’ αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να φροντίσουμε να ρίξουμε στο ποτάμι σωσίβια ειδικά σχεδιασμένα για γουλιανούς…
Φταίει λοιπόν το «ασφυκτικό σύνδρομο»… Ήτοι τα ψάρια έσκασαν και μάλλον όχι απ’ το κακό τους. Αν ερμηνεύουμε σωστά τα όσα διαβάζουμε και με την επιφύλαξη ότι πρόκειται για αναφορά τηλεφωνικής συνομιλίας που ενδεχομένως να μην μεταφέρθηκε σωστά, τα ψάρια μάλλον πέθαναν από έλλειψη οξυγόνου η οποία προήλθε από την «απότομη εναλλαγή της κατάστασης στην κοίτη του ποταμού».
Στην επιστήμη όλες οι αποδείξεις πρέπει να κατατείνουν σε απλές αλήθειες που δεν επιδέχονται περαιτέρω ανάλυσης. Μετά τη διατύπωση μιας τελικής απάντησης δεν πρέπει να έχει θέση κανένα «γιατί;».

Στην περίπτωση μας, τα «γιατί;» και τα ερωτηματικά είναι πολλά:

1.    Ποια ήταν η προηγούμενη κατάσταση η οποία άλλαξε απότομα; Επίσης, αν η λέξη «εναλλαγή» χρησιμοποιήθηκε σωστά, υπήρξε και «τρίτη κατάσταση» η οποία ακολούθησε την «ξαφνική αύξηση των ποσοτήτων νερού στο ποτάμι λόγω των έντονων βροχοπτώσεων»;
2.    Η ασφυξία προήλθε από έλλειψη οξυγόνου κι αν ναι, πως μια ξαφνική βροχόπτωση μπορεί να την προκαλέσει;
3.    Ποια είναι η «φυσιολογική κατάσταση» σε ποτάμια; Ειδικά για τον Πηνειό, γνώριζε το Μπενάκειο ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού που μας πέρασε δεν υπήρχε ροή; Πως ούτε οι «εντονότατες βροχοπτώσεις» του Σεπτεμβρίου στάθηκαν ικανές να αντιστρέψουν αυτή την  κατάσταση; Γνωρίζει το Μπενάκειο ότι σύμφωνα με το νόμο, η πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει ελάχιστη ποσότητα νερού ώστε να μην τίθεται σε κίνδυνο το οικοσύστημα των ποταμών;
4.    Υπάρχουν εργαστηριακές αναλύσεις οι οποίες να περιγράφουν την ποιότητα των υδάτων στον Πηνειό πριν τις απότομες εναλλαγές; Ήταν γνώστης αυτών των μετρήσεων το «Μπενάκειο»; Γνωρίζουμε αν η – όποια – ρύπανση συνέβαλλε στην διαμόρφωση συνθηκών στο ποτάμι;
5.    Οποιαδήποτε «μπόρα» ή βροχόπτωση μεγάλου ύψους μπορεί να προκαλέσει τον μαζικό θάνατο ψαριών;
6.    Γνωρίζει το «Μπενάκειο» ότι η το νερό στην περιοχή όπου βρέθηκαν τα νεκρά ψάρια προέρχεται κυρίως από την έξοδο της εγκατάστασης επεξεργασίας αστικών λυμάτων της πόλης της Λάρισας αλλά και από απόβλητα βιομηχανικών και βιοτεχνικών μονάδων; Είναι δυνατόν αυτό να συνέβαλλε στο «ασφυκτικό σύνδρομο»;
Ελπίζουμε από την γραπτή έκθεση του Μπενάκειου να δίνονται απαντήσεις σε μέρος ή στο σύνολο των παραπάνω ερωτημάτων τα οποία δεν είναι τα μοναδικά που προκύπτουν από την τηελφωνική συνομιλία στελεχών του Ινστιτούτου με τον κ. Γ. Φακή, όπως αυτή μεταφέρθηκε από το ρεπορτάζ.
Επίσης, ελπίζουμε η Νομαρχία και η ΔΕΥΑΛ να μας χορηγήσουν στοιχεία μετρήσεων της ποιότητας των νερών του ποταμού (και όχι μόνο) τα οποία ζητήσαμε με αίτησή μας, προκειμένου, και σε συνδυασμό με την έκθεση του Μπενάκειου, να διαμορφώσουμε πληρέστερη εικόνα για τις συνθήκες που επικρατούν στον Πηνειό.

Next Page »