Η χωματερή με τον αμίαντο

Τελικά, το φετινό καλοκαίρι αποδεικνύεται θερμό για τα περιβαλλοντικά ζητήματα του Νομού. Η δημοσιοποίηση των προθέσεων της κυβέρνησης για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων λιγνίτη της περιοχής της Ποταμιάς Ελασσόνας ήρθε να αναζωπυρώσει τους χειρότερους φόβους μας. Φόβους που δεν διασκέδασε η δήλωση του αρμόδιου υπουργού ότι δεν είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης η εκχώρηση των δικαιωμάτων εξόρυξης λιγνίτη. Μάλλον πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο. Γνωρίζουμε καλά ότι τους επόμενους μήνες μεγάλα οικονομικά συμφέροντα του χώρου της παραγωγής ενέργειας, θα ασκήσουν ασφυκτικές πιέσεις για να πετύχουν το σκοπό τους που δεν είναι άλλος από την εξασφάλιση φτηνής πρώτης ύλης. Ήδη από καιρό διάφοροι καλοθελητές προετοιμάζουν το έδαφος και προσπαθούν να πείσουν τον αγροτικό πληθυσμό της περιοχής ότι η λύση στην οικονομική τους δυσπραγία θα είναι η λειτουργία των ορυχείων, χωρις φυσικά να αναφέρονται στις μεγάλες επιπτώσεις στην υγεία τους αλλά και στα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα της ευρύτερης περιοχής..

Περιμέναμε από την πλειοψηφούσα παράταξη στο Νομαρχιακό Συμβούλιο μια περισσότερο υπεύθυνη στάση στο φλέγον ζήτημα από την «φυγή» στην κρίσιμη συνεδρίαση που ποτέ δεν έγινε. Είναι συνηθισμένη όμως η Νομαρχιακή αρχή να αποφεύγει να πάρει θέση όταν πρόκειται να συγκρουσθεί με κυβερνητικές επιλογές ή συμφέροντα ομόσταυλών της. Το έκανε με το λιγνίτη, το είχε κάνει και με τη χρήση του Lebaycid όταν κλήθηκε να απαντήσει σε μια σειρά ερωτημάτων που τις τέθηκαν από πολίτες και οργανώσεις, χρήση η οποία, φυσικά συνεχίζεται εις βάρος της υγείας των πολιτών..

Σιωπή γεμάτη νόημα εξ άλλου χαρακτηρίζει τη Νομαρχιακή Αρχή σε μια σειρά περιβαλλοντικών θεμάτων που τέθηκαν κατά καιρούς. Θυμίζουμε την περίπτωση του ελαιουργείου συμφερόντων της Ε.Α.Σ. που συνεχίζει να ρυπαίνει ανενόχλητα και επανερχόμαστε τόσο στα απόβλητα της ΕΛΒΑΚ που «πνίγουν» ένα μεγάλο μέρος του Δήμου Γιάννουλης όσο και στα περίφημα πια «ντοματάκια» που επανεμφανίστηκαν στον Πηνειό.

Ελπίζουμε να μην ξαναγίνουμε μάρτυρες στο θάνατο χιλιάδων ψαριών το Σεπτέμβρη λόγω του …ασφυκτικού συνδρόμου.

Στην πόλη της Λάρισας, μεγάλη θλίψη μας προκάλεσε το γεγονός της επίθεσης ορισμένων ασυνείδητων κατά των δέντρων σε πάρκα και πλατείες, καθως και σε ιστορικά μνημεία της πόλης. Δηλώνουμε ότι τα μέλη μας έχουν ενημερωθεί και είναι σε συνεχή επαγρύπνηση προκειμένου να βοηθήσουμε τις αρχές και ευελπιστούμε ότι θα προλάβουμε στο μέλλον τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες.  Η εικόνα βέβαια της πόλης πολύ περισσότερο αμαυρώνετε από άλλα πράγματα και όχι από μεμονωμένες ενέργειες ανεγκέφαλων που ΜΠΟΡΟΥΝ γι’ αυτό καταστρέφουν. Ακριβώς στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας αποβλήτων της ΔΕΥΑΛ, σε χώρο δηλαδή που κυκλοφορούν υπάλληλοι αλλά και δίπλα στον δρόμο που αποτελεί τη βόρια είσοδο της πόλης, συναντήσαμε και φωτογραφίσαμε τη μεγαλύτερη ίσως αστική χωματερή του Νομού: σκουπίδια κάθε είδους διάσπαρτα σε μήκος τουλάχιστον ενός χιλιομέτρου. Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσε η παρουσία στα σκουπίδια φύλλων αμιάντου τουλάχιστον σε δύο σημεία, υλικό που χρειάζεται ειδικό χειρισμό τόσο στη συλλογή του όσο και στη διάθεσή του. Υπάρχουν σίγουρα ασυνείδητοι συμπολίτες μας που βρίσκουν την ευκαιρία να πετάνε τα σκουπίδια τους οπουδήποτε. Δεν θα μπορούσαν όμως να το κάνουν τόσο εύκολα αν η δημοτική αρχή φρόντιζε η δημοτική αστυνομία να ελέγχει και άλλους χώρους και δραστηριότητες και να μην έχει μετατραπεί σε έναν εισπρακτικό μηχανισμό έκδοσης κλήσεων για παράνομη στάθμευση.