Θα τη βγάλουν πάλι “λάδι”;

Ένα από τα σημαντικότερα – ίσως το σημαντικότερο – πρόβλημα που αφορά το περιβάλλον στην περιοχή μας είναι το νερό.

Σαν σύλλογος βρισκόμαστε στην αρχή μιας μεγάλης έρευνας που αφορά τα νερά της Θεσσαλίας και έχει να κάνει τόσο με την καταγραφή των πηγών ρύπανσης όσο και με τους τρόπους αντιμετώπισής της. Η έρευνά μας επίσης θα ασχοληθεί και με μια απλή καταγραφή του ιστορικού και του τρόπου εξέλιξης της λειψυδρίας στην περιοχή. Θα αναζητήσουμε μια πρώτη απάντηση κατά πόσο η αναφερόμενη ως λειψυδρία συνδέεται με την μετεωρολογική ή με συγκεκριμένα μοντέλα ανάπτυξης της περιοχής. Η ερασιτεχνική αυτή έρευνα δεν φιλοδοξεί να λύσει το πρόβλημα. Φιλοδοξεί όμως να το ξαναβάλει στις σωστές του διαστάσεις και να επανεκκινήσει το διάλογο σε ορθή βάση.

Παρά το παραπάνω, είναι αρχή μας ότι δεν μπορεί μια κοινωνία να περιμένει την ταυτόχρονη και μαζική επίλυση των προβλημάτων. Υποχρεούται να αγρυπνά και να αναζητά λύσεις σε κάθε επιμέρους πρόβλημα που της παρουσιάζεται. Τελευταία, ακούσαμε πολλές φορές ότι οι «αρχές» δεν γνώριζαν τα προβλήματα τα οποία αποκαλύψαμε. Σήμερα, παρουσιάσαμε στον τύπο και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ μια σειρά προβλημάτων στο ποτάμι τα οποία υπάρχουν και ρυπαίνουν με την ανοχή (ή καλύτερα την σύμφωνη γνώμη; ) των αρχών.

Δελτίο Τύπου

Δευτέρα 14/7/2008

Ποτίστρες τοποθέτησε ο Δήμος Λάρισας σε στρατηγικά σημεία στο νεότευκτο άλσος στο Μεζούρλο καθώς εκεί, λέει, αναπτύσσεται ένα αξιόλογο οικοσύστημα. Τα συγχαρητήριά μας για την ευαισθησία που επιδεικνύει η Δημοτική Αρχή για την προνομιούχο χλωροπανίδα του Μεζούρλου. Αυτή η ευαισθησία κάνει διπλά ακατανόητη την επίθεση του Δήμαρχου και των συνοδοιπόρων του στο αντίστοιχο οικοσύστημα του Πηνειού.

Ενός Πηνειού που τελευταία δέχεται συνεχείς επιθέσεις και δείχνει να περνά ένα από τα πλέον δύσκολα καλοκαίρια. Τα συνήθη προβλήματα ρύπανσης έρχονται να συμπληρώσουν και επιδεινώσουν τραγικά η λειψυδρία και η υπεράντληση για άρδευση.

Δεν είναι ανάγκη να κάνει κανείς μεγάλα οδοιπορικά ούτε να αναζητήσει «κρυφές» πηγές ρύπανσης στο ποτάμι. Πολλά συμβαίνουν στην κυριολεξία κάτω από τη μύτη μας και μπροστά στα μάτια μας. Εικόνες ντροπής που μας προσβάλουν ως λαό και ως χώρα εκτυλίσσονται κατά μήκος του ποταμού και των παραποτάμων του. Πολλά από τα συμβαίνοντα είναι γνωστά στους αρμόδιους οι οποίοι αποδεικνύονται για μια ακόμη φορά μη υπεύθυνοι.

Λίγα μέτρα από τη γέφυρα στο ύψος του Αισθητικού άλσους και προς τη μεριά της ΔΕΥΑΛ, στην στεγνή ήδη κοίτη ανακαλύψαμε έναν μεγάλο λάκκο με υλικό που μοιάζει με πίσσα. Ένας από τους συνεργάτες μας μάλιστα βούλιαξε μέχρι το γόνατο σε έναν από τους λάκκους. Το υλικό, που σημειωτέον μυρίζει άσχημα, βγαίνει στην κοίτη του ποταμού μέσα από καλά κρυμμένο αγωγό ο οποίος υπό φυσιολογικές συνθήκες εκβάλει υποβρύχια καθώς βρίσκεται αρκετά χαμηλότερα από την χειμερινή στάθμη του ποταμού. Η ύπαρξη του αγωγού είχε επισημανθεί πριν αρχίσουν τα έργα διαπλάτυνσης και εκβάθυνσης της κοίτης και είχε τεκμηριωθεί με φωτογραφικό υλικό η εκτεταμένη ρύπανση. Θεωρούμε αδύνατο ο αγωγός να μην έγινε αντιληπτός από τον εργολάβο και την επιβλέπουσα των έργων υπηρεσία (ΔΕΚΕ) όχι μόνο γιατί τον έκοψαν κατά τη διαπλάτυνση αλλά και γιατί πάλι καταγγέλθηκαν περιστατικά ρύπανσης δημόσια και με φωτογραφικό υλικό. Ας σημειωθεί ότι ακριβώς πάνω από το σημείο εκβολής των λυμάτων στο ποτάμι, λειτουργεί βιοτεχνία επεξεργασίας ελαίων.

Σχεδόν ένα χιλιόμετρο προς τις εκβολές, προκλητικά, κάτω από το γήπεδο του αμαξοστασίου του Αστικού ΚΤΕΛ, ξεπροβάλουν δύο ευμεγέθεις αγωγοί. Δεν γνωρίζουμε αν και τι «ξερνούν» στο ποτάμι, αλλά θα μπορούσαν οι αρμόδιοι του αμαξοστασίου να μας εξηγήσουν για παράδειγμα που οδηγούνται τα απόνερα από τα πλυντήρια οχημάτων. Πέρα από τους αγωγούς, προκλητικό είναι και το γεγονός ότι στο σημείο που βρίσκεται το αμαξοστάσιο, η κοίτη είναι στενότερη. Θα μπορούσε ίσως κάποιος υπεύθυνος να μας απαντήσει αν αυτό επηρεάζει τα υδραυλικά χαρακτηριστικά της κοίτης με συνέπεια να μην εκπληρώνεται στο ακέραιο ή έστω σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό ο αντιπλημμυρικός της ρόλος; Τα δέντρα στη μέσα κοίτη, που αποφάσισαν να κόψουν γιατί λέει εμποδίζουν τη ροή του ποταμού κάνουν μεγαλύτερη ζημιά από το αμαξοστάσιο ή απλά το αστικό ΚΤΕΛ έχει φωνή ενώ τα δέντρα όχι; (δυστυχώς γι’ αυτά)

Οχτώ χιλιόμετρα μόλις παρακάτω, σε μια στροφή του ποταμού, δίπλα σ’ ένα πανέμορφο δάσος ανάμεσα σε Κουλούρι και Δασοχώρι, κάποιοι προχώρησαν στην κατασκευή ενός αυθαίρετου φράγματος. Ενός φράγματος από μπάζα και σκουπίδια. Δεν είναι μόνο η αυθαίρετη κατασκευή που μας ξένισε αλλά και το γεγονός ότι το νερό που ξεχύνεται από ένα στενό άνοιγμα στο μέσο του φράγματος είναι χρωματιστό. Δεν ξέρουμε αν το ελαφρά πράσινο χρώμα των νερών οφείλεται σε έντονο ευτροφισμό ή σε άλλη αιτία. Ας το ψάξουν οι υπεύθυνοι.

Απαριθμήσαμε λίγες από τις πληγές του ποταμού. Γνωστές σε όλους. Παρανομίες ή παρατυπίες οι οποίες γίνονται εν γνώσει των αρμόδιων. Το ποτάμι μας δεν μπορεί να περιμένει. Δεν θέλει άλλες ευχές. Δεν θέλει άλλες συσκέψεις. Απαιτεί δράσεις και μέτρα ΤΩΡΑ. Θα περιμένουμε…